Melek İnsan Fatma Yengemiz…

Bugün 31 Aralık 2016. 2016 hepimiz için çok kötü bir yıl oldu. Üstüne üstelik son günü ailemize kötü bir sürpriz yaptı. Yengemiz, melek insan Fatma Gürhan dün Florance Nightingale Hastahanesinde geçirdiği beyin ameliyatı sonrası yoğun bakımda iken vefat etti.

Ölüm, kabullenilmesi çok zor bir gerçek. Dün saat 16:00 civarlarında, hastahanede bu haberin şokunu yaşarken, bizi bir odaya davet ettiler. Vicdan Ceylan isimli bir görevli bize vefat sonrası bilgileri verdi ve “organ nakli için onay verir misiniz?” diye sordu. Melek insan Fatma Yengemiz sağlığında bu vasiyeti yapmış olduğu için eşi kayınbiraderim Ali ve iki evladı hemen onaylarını verdiler. Ailemizde ilk defa böyle bir durumu yaşayacaktık, Fatma Yengemiz sayesinde.

Sonrasındaki süreci, işine çok hakim ve iletişim tarzı çok güçlü Vicdan Hanımla yürütürken yaşadıklarımı paylaşmak istiyorum. Organ bağışlamanın önemini, kişilere ve topluma kattığı değeri, 12 saatlik zaman diliminde gerçek anlamda yaşayarak öğrendim. Öncelikle süreçin her aşamasında açık bir şekilde bilgi verildi.

Onay sonrası organların hangilerinin kullanılacağına karar verilip bu bilginin ulusal kayıt sistemine girilmesi ve o organlarla ilgili sırasını bekleyen hastalar ile eşleştirmenin yapılması; ardından bu hastalarla iletişime geçilip ameliyat için hastahaneye davet edilmesi. Bu bilgi bana saat 00:30 verildi. O an aklıma organ nakli için davet edilen hastalar ve aileleri geldi. Bizim evden hüzün varken o evlerde sevinç, umut vardı. Melek insan Fatma Yengemiz, ölümü ile dört aileye umut olmuş, onlara en güzel hediye olan “yaşam” hediye etmişti.

Bu sabah saat 03:30’da Vicdan Hanim aradı; “Hasan Bey operasyon başlıyor. Herşey yolunda, bilginiz olsun istedim. Sunucu size ayrıca bildireceğim” dedi. Dün Fatma Yengemizin iyileşmesi için dua ederken, bu sabaha karşı dört yeni hastamızın ameliyatının başarılı geçmesi için dua etmeye başlamıştım. Bu, çok farklı ve yaşamaya değer bir duygu olduğunu söylemeliyim.

Sabah saat 06:28’de telefonuma Vicdan Hanımın şu mesaj geldi; “Hasan bey Operasyon bitti. Karaciger, böbrekler ve kornea alindi, istediğiniz saatte Fatma hanimi alabilirsiniz…. Allah rahmet eylesin,sabirlar diliyoru.” Bir taraftan hüzünlendim, diğer taraftan çok sevindim. Melek insan Fatma Yengemiz yaşıyordu.

Organ bağışlamanın önemi konusunda bilgili idim. Ama, bugün yaşayarak daha fazlasını öğrendim. Ekteki fotoğraf Hastahanenin girişindeki panonun fotoğrafı: Hayat ağacı, ölüm sonrası hayat verenleri temsil ediyor. Ne mutlu onlara; yaşıyorlar, yaşıyacaklar. Fatma Yengemiz de onlardan biri. Dallarda çok boş yer var; hep birlikte dolduracağımız. Ben de onlardan biri olmaya karar verdim. Yaşamım sonrası, yaşamak için bekleyenlere bir hediyeler bırakacağım.

Evet, 2016 çok kötü geçti. Ama son günü dört insana, dört aileye Fatma Yengemiz sayesinde “yaşam” hediyesi verdirtti.

Çok zor dönemden geçen ülkemizin çok önemli sorunları var. Saymakla bitmez. Ama ilk başlayacağımız yerin “insan olmayı yeniden öğrenmek” olmalı görüşündeyim. Nasıl mı? Çocuklarımıza sahip çıkıp, çocuk istismarına engel olarak; kadınlarımıza sahip çıkıp, kadınlarımıza şiddet uygulayanları durdurarak, yaşam’a sahip çıkıp, organlarımızı bağışlayarak.

Melek insan Fatma’lar sayesinde geleceğe umutla bakıyorum. Nurlar içinde uyusun, mekanı cennet olsun.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *